કચ્છી કાવ્ય મંજૂષા

  Courtesy: Google image  જિરકલ  - રવિ પેથાણી 'તિમિર' હલી બુર્જે કિત! કુડેંત્યું જિરકલ. અપસુખણ્યું અભ ઉડેંત્યું જિરકલ. જોડ઼-જોડ઼ મેં અચેં ચુણેલા, ઘેરાંટો થિઈ ભજેંત્યું જિરકલ. ડખો જિજો ને ઉલરેં બૉર્યું, પિંઢમેં જૅર બજેંત્યું જિરકલ. વરસારો ઓડો ભાસેતો. આટારેં વેંજેત્સૂ જિરકલ. કખ-પન, સિરીયૂં, ડોરા ગોતી, ચુંજમેં ખણી અચેંત્યું જિરકલ. આડી તે ક છબીએં પુઠીયા, મારો ગૂંથી ગિનેત્યું જિરકલ. બચલેંજી સંભાર રખેલા, અચ-વિઞ કૅડ઼ી કરીંએત્યું જિરકલ. માડૂ કે માયા જિરકલ જી માડૂ લા તીં લુછેંત્યૂ જિરકલ. ઘર મેં હૂણૂં- ઉડણૂં સરખો, ધીયરૂં ઇતરે લગેંત્યું જિરકલ. જાત અસાંજી કુલા ઘટેતી? સુઆલ 'તિમિર'કે પુછેંત્યું જિરકલ. કાવ્ય જો રસાસ્વાદ રવિ પેથાણી 'તિમિર' જી હી રચના કચ્છી ભાષા જી બોરી જ ભાવવાહી ને પ્રતીકાત્મક કવિતા આય. 'જિરકલ' કવિ હિતે જિરકલ જે માધ્યમ સે ઘર જે અંઙણ જે વાતાવરણ તા ગિની કરે ધી જે અસ્તિત્વ સુધી જી સફર આબેહૂબ આલેખ્યોં અયોં. હિન...