કચ્છી કાવ્ય મંજૂષા

Courtesy: Gemini  વંઘન લખવાર મિટ્ટી કે ! ફિરે ફેરા જડે ચકકર, મિલે આકાર મિટ્ટી કે. ઘડે તો ઘાટ ઊ કેડા, જરા તુ ન્યાર મિટ્ટી કે. ભનેંતા ભુત વરી એડા઼, લગે઼ મનકે વડો અચરજ, કરે જેડ઼ા કરમ એડો, જુડે અધિકાર મિટ્ટી કે. નિમાલા સે ઘુસેં ઘરમેં, સુણી સંગ્રામજો નાલો, તડે સૂરો અચી બારાં, કરે પડ઼કાર મિટ્ટી કે. રખીને સિર હથારી તેં, કરે તો વાર ધુસમણ તે, લડ઼ાઈ આખરી ધમ તૈં, વતનજો પ્યાર મિટ્ટી કે. ફનાગીરી લગી ખાસી, વતનજી આબરૂ ખાતર, નજરમેં પોય વે સરખી, ફતે યા હાર મિટ્ટી કે. કરે કુલભાન તન મન ધન છણેતો માત જે ખોરે, જરેં તા આંસુ અખ મ્યાંનું, ડિસી હુન પાર મિટ્ટીકે. વડારે ભાગ જનનીજા, ભલેં હેડો જણે સૂરો મરણજે બાધ પણ મિલ્યો, અમર અવતાર મિટ્ટી કે. વતન જા નાઝ! સિર ડિઈનેં વતનજી ખાક તે પોઢેં. કરે ગૌરવ ભર્યા વંધન 'કમર', લખવાર મિટ્ટી કે. ખત્રી હુસેન ઈસ્માઈલ 'કમર' કચ્છી હી ગઝલ મિટ્ટી-માતૃભૂમિ જે લાય હિકડો અજોડ...